آيات 14 تا 17 شوره مجادله :
سوره ممتحنه آيه 1
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! دشمن من و دشمن خودتان را دوست نگيريد! شما نسبت به آنان اظهار محبت مىكنيد، در حالى كه آنها به آنچه از حق براى شما آمده كافر شدهاند و رسول الله و شما را به خاطر ايمان به خداوندى كه پروردگار همه شماست از شهر و ديارتان بيرون مىرانند; اگر شما براى جهاد در راه من و جلب خشنوديم هجرت كردهايد; (پيوند دوستى با آنان برقرار نسازيد!) شما مخفيانه با آنها رابطه دوستى برقرار مىكنيد در حالى كه من به آنچه پنهان يا آشكار مىسازيد از همه داناترم! و هر كس از شما چنين كارى كند، از راه راست گمراه شده است! (1)
تذكر
با دقت در آيات فوق در مي يابيم كه خداوند متعال بر كينه و دشمني قلب و ظاهري با دشمنان خدا تاكيد نموده و آن را از نشانه هاي ايمان دانسته و هر گونه سازش با آنان را موجب خشم الهي دانسته و اين نكته اي است كه در جاي جاي زيارت عاشورا تكرار مي شود
بر اساس مضامين آيات 1 الي 6 سوره ممتحنه حضرت ابراهيم و يارانش در مواجهه با مشركان و سازش ناپذيري با آنان الگو به شمار مي آيند
از ويژگيهاي حزب الله عدم دوستي با دشمنان خدا و رسول گرامي اسلام شمرده شده
و در ريارت عاشورا نيز با برائت از مشركان طلب تقرب الهي مي كنيم
آيا نديدى كسانى را كه طرح دوستى با گروهى كه مورد غضب خدا بودند ريختند؟! آنها نه از شما هستند و نه از آنان! سوگند دروغ ياد مىكنند (كه از شما هستند) در حالى كه خودشان مىدانند (دروغ نمىگويند)! (14)
خداوند عذاب شديدى براى آنان فراهم ساخته، چرا كه اعمال بدى انجام مىدادند! (15)
آنها سوگندهاى خود را سپرى قرار دادند و مردم را از راه خدا بازداشتند; از اينرو براى آنان عذاب خواركنندهاى است! (16)
هرگز اموال و اولادشان آنها را از عذاب الهى حفظ نمىكند; آنها اهل آتشند و جاودانه در آن مىمانند! (17)
هيچ قومى را كه ايمان به خدا و روز رستاخيز دارند نمىيابى كه با دشمنان خدا و رسولش دوستى كنند، هر چند پدران يا فرزندان يا برادران يا خويشاوندانشان باشند; آنان كسانى هستند كه خدا ايمان را بر صفحه دلهايشان نوشته و با روحى از ناحيه خودش آنها را تقويت فرموده، و آنها را در باغهايى از بهشت وارد مىكند كه نهرها از زير (درختانش) جارى است، جاودانه در آن مىمانند; خدا از آنها خشنود است، و آنان نيز از خدا خشنودند; آنها «حزب الله اند »; بدانيد «حزب الله» پيروزان و رستگارانند. (22)سوره ممتحنه آيه 1
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! دشمن من و دشمن خودتان را دوست نگيريد! شما نسبت به آنان اظهار محبت مىكنيد، در حالى كه آنها به آنچه از حق براى شما آمده كافر شدهاند و رسول الله و شما را به خاطر ايمان به خداوندى كه پروردگار همه شماست از شهر و ديارتان بيرون مىرانند; اگر شما براى جهاد در راه من و جلب خشنوديم هجرت كردهايد; (پيوند دوستى با آنان برقرار نسازيد!) شما مخفيانه با آنها رابطه دوستى برقرار مىكنيد در حالى كه من به آنچه پنهان يا آشكار مىسازيد از همه داناترم! و هر كس از شما چنين كارى كند، از راه راست گمراه شده است! (1)
تذكر
با دقت در آيات فوق در مي يابيم كه خداوند متعال بر كينه و دشمني قلب و ظاهري با دشمنان خدا تاكيد نموده و آن را از نشانه هاي ايمان دانسته و هر گونه سازش با آنان را موجب خشم الهي دانسته و اين نكته اي است كه در جاي جاي زيارت عاشورا تكرار مي شود
بر اساس مضامين آيات 1 الي 6 سوره ممتحنه حضرت ابراهيم و يارانش در مواجهه با مشركان و سازش ناپذيري با آنان الگو به شمار مي آيند
از ويژگيهاي حزب الله عدم دوستي با دشمنان خدا و رسول گرامي اسلام شمرده شده
و در ريارت عاشورا نيز با برائت از مشركان طلب تقرب الهي مي كنيم
اَللّهُم اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ فى هذَاالْيَوْمِ وَ فى مَوْقِفى هذا وَ اَيّامِ حَيوتى بِالْبَرآئَهِ مِنْهُمْ وَ اللَّعْنَة عَلَيْهِمْ وَ بِالْمُوالاتِ لِنَبِيِّكَ وَالِ نَبِيِّكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ اَلسَّلام
اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْن
اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْن
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 1:46 توسط محمد تقی زاده
|
